احساس پری گوش ، سرگیجه های دوره ای یا تغییرات نوسانی شنوایی ، گاهی می توانند نشانه اختلالی در گوش داخلی باشند . هیدروپس اندولنفاتیک زمانی رخ می دهد که تعادل مایعات موجود در گوش داخلی بر هم می خورد و فشار این مایع افزایش پیدا می کند . این وضعیت ممکن است در اثر عوامل مختلفی ایجاد شود و در برخی افراد ، پس از بیماری های گوش یا حتی در روند بهبودی بعضی از جراحی های گوش نیز قابل مشاهده باشد . به همین دلیل ، بررسی علت ایجاد آن توسط متخصص اهمیت زیادی دارد . آشنایی با علت ها ، علائم و روش های درمان این بیماری به تشخیص به موقع و انتخاب مسیر درمان مناسب کمک می کند .
هیدروپس آندولنفاتیک
این عارضه به شرایطی گفته می شود که در آن حجم مایع موجود در بخش های حلزونی و سیستم تعادلی گوش داخلی بیش از حد طبیعی افزایش پیدا می کند . افزایش فشار ناشی از این تغییر ، عملکرد سلول های حسی شنوایی و تعادل را مختل می کند و می تواند باعث بروز علائم مختلف شود . شناخت دقیق این روند به پزشک کمک می کند تا علت علائم بیمار را بهتر ارزیابی کرده و مناسب ترین روش درمان را انتخاب کند . هر چه این وضعیت زودتر تشخیص داده شود ، احتمال کنترل بهتر علائم و حفظ عملکرد طبیعی گوش بیشتر خواهد بود .
انواع هیدروپس اندولنفاتیک
هیدروپس آندولنفاتیک اولیه
نوع اولیه زمانی مطرح می شود که علت مشخصی برای افزایش حجم مایع اندولنف در گوش داخلی پیدا نشود . در این شرایط ، روند تولید و جذب مایع بدون وجود عامل خارجی دچار اختلال می شود و به مرور فشار داخل گوش افزایش می یابد . تشخیص این نوع بیماری پس از بررسی کامل وضعیت شنوایی ، تعادل و رد سایر بیماری های گوش انجام می شود .
هیدروپس آندولنفاتیک ثانویه
در نوع ثانویه ، افزایش حجم مایع اندولنف نتیجه یک عامل زمینه ای شناخته شده است . ضربه به سر یا گوش ، برخی عفونت های ویروسی ، بیماری های خود ایمنی ، التهاب های مزمن ، واکنش های آلرژیک و گاهی جراحی های گوش می توانند عملکرد طبیعی جذب مایع را مختل کنند . در این شرایط ، درمان علت زمینه ای در کنار کنترل علائم نقش مهمی در بهبود بیمار دارد .
جهت دریافت نوبت معاینه فرم زیر را پر کنید
"*" زمینه های مورد نیاز را نشان می دهد
علائم بیماری هیدروپس آندولنفاتیک ثانویه
شایع ترین علائم این بیماری شامل حملات سرگیجه ، احساس پری یا فشار در گوش ، کاهش شنوایی ، وزوز گوش و گاهی ناپایداری هنگام راه رفتن است . شدت این علائم در افراد مختلف یکسان نیست و ممکن است به صورت دوره ای ظاهر شوند . ثبت زمان شروع علائم ، مدت حملات و عوامل تشدید کننده می تواند به پزشک در تشخیص دقیق تر کمک کند .
علت بروز تورم مایع حلزونی گوش
افزایش حجم مایع اندولنف معمولا به دلیل اختلال در روند تولید یا جذب این مایع ایجاد می شود . التهاب های گوش داخلی ، بیماری های خود ایمنی ، ضربه ، تغییرات فشار ، اختلالات گردش خون و برخی عوامل ژنتیکی از جمله عواملی هستند که می توانند در ایجاد این وضعیت نقش داشته باشند . از آنجا که ساختار گوش داخلی بسیار ظریف است ، حتی تغییرات جزئی در تعادل مایعات و الکترولیت ها نیز می تواند عملکرد طبیعی شنوایی و تعادل را تحت تاثیر قرار دهد .
روش های درمان بیماری هیدروپس آندولنفاتیک ثانویه
درمان با توجه به علت ایجاد بیماری و شدت علائم انتخاب می شود . کاهش مصرف نمک ، استفاده از داروهای مدر و داروهای کنترل کننده سرگیجه از رایج ترین روش های درمان هستند . در برخی بیماران ممکن است پزشک داروهایی مانند بتاهیستین را نیز برای کاهش حملات سرگیجه تجویز کند . اگر علائم با درمان های اولیه کنترل نشوند ، روش هایی مانند تزریق دارو به داخل گوش یا توانبخشی وستیبولار نیز با نظر متخصص قابل انجام هستند . در مواردی که بیماری به علت یک عامل زمینه ای ایجاد شده باشد ، درمان آن عامل بخش مهمی از روند بهبود خواهد بود . استفاده از هر روش درمانی باید تنها با نظر متخصص گوش و حلق و بینی انجام شود تا مناسب ترین نتیجه برای بیمار حاصل شود.
ارتباط میان بیماری منیر و هیدروپس اندولنفاتیک
هیدروپس اندولنفاتیک ارتباط نزدیکی با بیماری منیر دارد ، اما این دو اصطلاح کاملا یکسان نیستند . افزایش فشار مایع اندولنف یکی از تغییراتی است که در بسیاری از مبتلایان به بیماری منیر مشاهده می شود ، اما وجود هیدروپس همیشه به معنای ابتلا به منیر نیست . پزشک با بررسی علائم ، انجام تست های شنوایی و ارزیابی وضعیت تعادل ، این دو وضعیت را از یکدیگر تفکیک می کند . در بیماری منیر معمولا حملات سرگیجه شدید ، کاهش شنوایی نوسانی ، وزوز گوش و احساس پری گوش به صورت دوره ای بروز می کنند .
