هیپرآکوسیس (Hyperacusis) یا به بیان ساده‌ تر ، عدم تحمل صدا ، یکی از اختلالات شگفت‌ انگیز و پیچیده سیستم شنوایی است که زندگی افراد مبتلا را دگرگون می‌ کند. این عارضه در اثر بروز اختلالی در مسیرهای مرکزی پردازش شنوایی ایجاد می‌ شود و باعث می‌ شود فرد نسبت به صداهایی که برای دیگران عادی و حتی غیر قابل توجه هستند ، حساسیت شدید و دردناکی نشان دهد. در واقع ، مغز این افراد در تنظیم حجم و شدت سیگنال‌ های صوتی دچار مشکل شده و صداهای معمولی را با بلندی و شدتی غیر قابل تحمل درک می‌ کند که نیاز به بررسی توسط جراح گوش دارد.

هایپراکوزیس - دکتر مریم یعقوبی

علت های اصلی اختلال عدم تحمل صدا

عوامل متعددی می‌ توانند در بروز هیپرآکوسیس نقش داشته باشند. برخی از مهم‌ ترین دلایل فیزیکی و محیطی عبارتند از:

  • ضربه به سر: آسیب‌ های ناشی از تصادفات یا سقوط می‌ تواند سیستم عصبی شنوایی را تحت تاثیر قرار دهد.
  • آسیب‌ های دارویی و شیمیایی: مصرف برخی داروهای اتوتوکسیک (سمی برای گوش) یا مواد شیمیایی خاص می‌ تواند به سیستم شنوایی آسیب بزند.
  • عفونت‌ های ویروسی: عفونت‌ گوش به ویژه گوش داخلی ، می‌ تواند باعث التهاب و اختلال در عملکرد عصب شنوایی شوند.
  • بیماری لایم: این بیماری عفونی که از طریق کنه منتقل می‌ شود ، می‌ تواند علائم مختلفی از جمله حساسیت صوتی را ایجاد کند.
  • اختلالات مفصل فکی ، گیجگاهی (TMJ): مشکلات فک و مفصل آن نزدیک به سیستم شنوایی ، گاهی منجر به بروز علائم همپوشانی مانند هیپرآکوسیس می‌ شود.

تاثیر هیپرآکوسیس بر زندگی روزمره

افراد مبتلا به عدم تحمل صدا ، صداهای محیطی نظیر صدای دوش آب ، وزوز یخچال ، صدای موتور اتومبیل و سایر نویزهای پس‌ زمینه را به عنوان تهدیدی جدی تجربه می‌ کنند. این حساسیت بخصوص در برابر صداهای با فرکانس بالا بیشتر است و می‌ تواند به حدی شدید باشد که فرد را از انجام فعالیت‌ های روزمره ، اجتماعی و شغلی باز دارد. ترس از در معرض صدای ناگهانی قرار گرفتن ، منجر به انزوا ، اضطراب و در نهایت افسردگی در بیمار می‌ شود. بنابراین ، شناخت دقیق این بیماری و راهکارهای مدیریت آن اهمیت حیاتی دارد.

شیوع و آمار بیماری

برخلاف تصور عموم ، هیپرآکوسیس یک اختلال نادر است. آمارها نشان می‌ دهند که شیوع این بیماری حدود یک نفر در هر پنجاه هزار نفر است. این عارضه محدود به سن خاصی نیست و می‌ تواند در سنین مختلف ، در کودکان یا بزرگسالان و در یک گوش یا هر دو گوش بروز کند. با این حال ، آگاهی از وجود آن می‌ تواند در تشخیص زودهنگام و کاهش رنج بیمار موثر باشد.

ارتباط هیپرآکوسیس با اختلالات عصبی و روان

جالب است بدانید که عدم تحمل صدا می‌ تواند با سایر اختلالات عصبی و روانشناختی نیز همراه باشد. تحقیقات نشان داده‌ اند که شیوع این بیماری در افراد مبتلا به شرایط زیر بیشتر است:

  • برخی از انواع تشنج‌ ها و صرع
  • افسردگی و اضطراب شدید
  • وابستگی دارویی به دیازپام
  • سردردهای میگرنی
  • بیماری تی ساکس (Tourette Syndrome)
  • سندرم خستگی مزمن
در کودکان نیز ارتباط معناداری بین هیپرآکوزیس و اختلالاتی مانند بیش‌ فعالی (ADHD) ، اختلالات یادگیری و اتیسم مشاهده شده است. این همپوشانی نشان می‌ دهد که سیستم عصبی مرکزی نقش کلیدی در پردازش صدا و تحمل آن دارد.

تشخیص دقیق هیپرآکوسیس

تشخیص این اختلال نیازمند بررسی دقیق توسط متخصص گوش و حلق و بینی (ENT) است. پزشک با بررسی سوابق بیماری و انجام ارزیابی کامل شنوایی و اودیولوژی (شنوایی‌ سنجی) ، وضعیت بیمار را بررسی می‌ کند. نکته مهم این است که در هیپرآکوزیس خالص ، اودیومتری بیمار معمولاً طبیعی است و کاهش شنوایی وجود ندارد. این موضوع این بیماری را از حالتی به نام رکروتمان (Recruitment) متمایز می‌ کند.

تفاوت هیپرآکوسیس با رکروتمان

بسیاری از افراد کاهش شنوایی و عدم تحمل صدا را یکی می‌ دانند ، اما در پزشکی این دو متفاوتند. اگر فردی همزمان دچار کاهش شنوایی (مثلاً نمی‌ شنود صداهای زیر ۵۰ دسی‌ بل) و حساسیت به صداهای بلند ( آزار از صداهای بالای ۸۰ دسی‌ بل ) باشد ، به آن رکروتمان گفته می‌ شود. در این حالت ، محدوده دینامیکی شنوایی فرد باریک شده است. اما در هیپرآکوسیس ، شنوایی در محدوده نرمال است ، اما مغز صداهای معمولی را بسیار بلند و آزاردهنده پردازش می‌ کند.

روش‌ های درمان و مدیریت هیپرآکوسیس

متاسفانه، درمان قطعی و اختصاصی مانند جراحی یا داروی خاصی برای هیپرآکوسیس وجود ندارد. با این حال ، روش‌ های موثری برای مدیریت و کاهش علائم وجود دارد که کیفیت زندگی بیمار را بهبود می‌ بخشد.

صدا درمانی (TRT)

اصلی‌ ترین و موثرترین روش درمان ، صدا درمانی یا تربیت بازپذیری صدا (TRT) است. این درمان معمولاً یک فرآیند طولانی مدت است که حدود یک سال طول می‌ کشد. در این روش ، با استفاده از وسیله‌ ای شبیه به سمعک که در گوش قرار می‌ گیرد ، صدای مداوم و خاصی ( معمولاً صدای سفید یا صورتی ) با حجم بسیار پایین تولید می‌ شود. هدف این درمان ، آموزش مجدد مغز برای عادت کردن به صداها و افزایش آستانه تحمل صوتی است.

مراقبت‌ های حمایتی

علاوه بر صدا درمانی ، حمایت روانشناختی و مشاوره می‌ تواند به بیمار در مقابله با استرس و افسردگی ناشی از بیماری کمک کند. همچنین ، پرهیز از محیط‌ های بسیار پر سر و صدا و استفاده از محافظ گوش در شرایط ضروری ، توصیه می‌ شود.

همپوشانی با وزوز گوش

هیپرآکوزیس اغلب با بیماری وزوز گوش ( صدای زنگ در گوش ) همراه است. گاهی اوقات این دو مشکل همزمان بروز می‌ کنند و گاهی یکی مقدم بر دیگری ظاهر می‌ شود. وجود هر دو عارضه می‌ تواند درد و رنج بیمار را دو چندان کند ، اما خوشبختانه اصول درمانی آن‌ ها مشابه است و صدا درمانی می‌ تواند به کاهش هر دو علامت کمک کند. در نهایت ، اگر احساس می‌ کنید صداهای محیطی شما را آزار می‌ دهند و تحمل آن‌ ها برایتان دشوار شده است ، مراجعه به متخصص شنوایی‌ شناسی اولین قدم برای بازگشت به زندگی آرام است.